Fanclub Fender
kinderen | baby | 08 Februari 2008 | 18:02:01
 
 
 
vanaf heden schrijf ik mijn verhaaltjes op deze nieuwe leuke website.
ik hoop jullie daar weer te zien.(lezen)  
Vertel op. | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 162

Mag ik je kaartje?
Moeders stress
kinderen/baby | baby | 21 Januari 2008 | 16:38:26
 
 
 
Moeders stress.
 Het is toch ongelofelijk wat een klein baby’tje allemaal voor spullen (nodig) heeft.
In een mum van tijd is ons huisje omgetoverd tot een heuse kinderopvang.
En daarom schiet moeders zo nu en dan in de stress.
Vooral als we het veilige nest gaan verlaten en op naar de buiten wereld.

Wat moet er allemaal mee. Of liever gezegd, wat moet er niet mee.

Hoe vervoeren we Fender?

We hebben een Maxi cosie een Baby-bjorn een kinderwagen een reismand en een wippertje. Maar kan dat wel een baby van 5 weken in een Baby-bjorn?

Moet ik dan toch niet eerst beginnen met een draagdoek?

Al surfend kom ik op het internet een heel leuke site tegen met als gevolg een eigenlijk wel leuk uitziende draag(doek)zak.

Heel eenvoudig het lijkt op een enorme tas met als doel dat je zo heel handig je kindje mee kan nemen.

En dat zonder knopen en gedoe.

Als je wilt kun je ook nog een matje er bij bestellen voor nog meer lig plezier.

Het prijskaartje liegt er niet om, dit moet dan ook het perfecte vervoer middel zijn voor Fender.

Mijn geweten begint te knagen en die prachtige Bugaboo dan.

Helemaal compleet en nieuw.

Hij staat als decoratie model hier bij ons in de huiskamer.

Nog eventjes en die reiswieg hebben we ook niet meer nodig.

Want tot mijn grote schrik past Fender zijn (eigenlijk de mijne) lievelings rompertje niet meer.

En dat is maatje 50, hop naar maat(je) 56.

Dit gaat wel héél erg snel. “Dus moeders geniet, geniet van deze tijd.”

Op bijna alle felicitatie kaartjes die wij gekregen hebben is deze tekst geschreven.

Ik geniet met volle teugen en vind het dan ook fantastisch om moeder te zijn.

Maar met deze snelheid en keuzes te moeten maken uit al onze spullen

Wordt dit moedertje chaotisch en schiet dit moedertje wel eens in de stress.

Als ik dan klaar ben om naar buiten te gaan, luiertas heb ingepakt, Fender in de Baby-bjorn en mijn jas aantrek en dan…verdorie waar is zijn speentje nou, eindelijk mijn sleutels heb gevonden en de lichten uit doe, ben ik vergeten mijn schoenen aan te doen.

 

 


fender heeft een website
baby | 19 Januari 2008 | 10:09:21
Vertel op. | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 178

De wereld van Fender
kinderen | baby | 16 Januari 2008 | 12:02:05
 
 
Deel 1. 
 
 De wereld van Fender.   
     
Zo en nu is het  tijd.
Tijd voor de orde van de dag.
 Tijd voor andere zaken.
Tijd voor mezelf en weer terug op aarde zijn.
 Tijd voor andere dingen en weer proberen een ritme te krijgen.
Gewoon van dag tot dag.
 Ik heb heerlijk op de blauwe wolk gezeten.
 En eigenlijk zit ik er nog steeds op.
 Als ik naar Fender kijk zweef ik weer weg.
 Wat een mannetje, wat een  karakter, wat een uitstraling, wat een ongelofelijk sterk en krachtig mooi persoontje is onze zoon.
 Maar genoeg is genoeg.
 Ik kijk nog elke dag beduusd naar mijn garderobe.
 De motten hebben dan ook mijn kleding veroverd.
 Bij de gedachte tot aantrekken vliegen de scheuren er al in.
 Elke dag een mislukte poging.
 Weer teleurgesteld en weer die verdomde legging aan.
 Ik woon erin, ik sta er mee op en ga er mee naar bed.
 De spiegel is ook niet mijn grootste vriend.
 Mijn buik heeft een goed gevormde zwemband gecreëerd.
 Ben ik even blij dat het geen zomer is.
 Over mijn kruis daar hebben we het maar niet over.
 Ik heb nog vaker de dokter en de verloskundige gebeld na de bevalling dan tijdens.
 De dementie en chaotisch zijn heeft zich 1000 maal versterkt.
 En nu vrees ik ook nog eens voor mijn haar.
 Mijn gehoor en ruik is extreem zodat het soms pijn kan doen.
 Ik moet eerlijk bekennen dat het herstel mij echt een beetje tegen valt.
 En had dan ook gehoopt dat ik nu wel weer eens normaal zou zijn.
 Maar goed als ik naar ons mannetje kijk zal onze wereld zonder fender nooit meer het zelfde zijn.
 Dus dan maar liever niet normaal.
 
Conclusie: het is het allemaal dubbel en dwars waard.

 

 

Ik als slappe dweil
baby | 18 December 2007 | 16:29:27

Vandaag is Fender al een week oud!
Ongelofelijk wat gaat het allemaal hard en snel.
De tijd vliegt.
Vorige week was ik nog aan het bijkomen van een kers-verse marathon, die bevalling heet.
En vandaag heb ik voor het eerst krokodillen tranen gehuild.
En weet je waarom?
Fender kreeg vandaag z'n hiel prikje.
hij lag heerlijk te slapen op mijn borst.
heerlijk na te genieten van zijn slokje melk.
zo onschuldig en zo'n teder klein mannetje die helemaal van geen kwaad bewust kan zijn.
prikkkkkk..........auw!
hij moest echt even huilen en een kreetje geven.
En ik....ik de grote slappe dweil, huilde met hem mee.
Mijn tranen rolde over mijn wangen. Ik vond het echt, echt waar, zo zielig!!
Maar goed ondertussen zit ik nog heerlijk op de blauwe wolk en begin nu pas echt dement en vergeetachtig te worden.
Mijn borst voeding gaat goed, op één kloof na.
Ik kan mijn tenen ook weer zien.
Dat is ook vreemd hoor van een enorme buik naar normaal.
Ik leek gister nog een voetje te voelen in mijn buik maar dat kan natuurlijk helemaal niet!
Ik ga weer naar mijn mannetje.
Ik heb zin om hem de knuffel knuffel van het jaar te geven.
 
 

ik leef!!
baby | 17 December 2007 | 14:38:13
he he.....!!
ik leef weer....en hoe...de blauwe wolk is als een heldere hemel boven mijn hoofd dik aan het zweven..
wat een plaatje wat een dotje wat een mannetje wat een stuk wat een lekker ding wat een stoere goser wat een jummie om op te vreten stukje mens...puur onschuldig lief eigenwijs en natuurlijk de knapste baby van de hele wereld...nu zeggen alle moeders dat over hun eigen kind. maar mijne is toch zeker wel echt de liefste...en de mooiste en de knapste en de stoerste en de zwijmel zucht en kwijl.daar durf ik mijn hand voor in het vuur te steken...
woorden schieten te kort..
de bevalling was rond uit minder..
laat ik het zo zeggen
probeer maar eens een hele appel in je mond te stoppen en dan de appel weer weg te schieten..
auw auw reken maar dat je mond hoeken uitscheuren.
en het paleis van de dam past ook niet door de kalverstraat.
maar goed het is een feit...
kijk je in de ogen van je eigen opgebouwde bloed zweet en tranen..
de mooiste en de liefste.
je aller lieftse schat.dan ben je de bevalling toch weer een klein beetje vergeten..
een heel klein beetje dan..
 Fender    (Stratocaster)
 
 
 

Let me introduce myself
baby | 11 December 2007 | 17:49:33
 
 

Let me introduce myself!

Als trotse vader mag ik u mededelen dat na een nacht lang puffen en steunen er toch iets uitgekomen is. En de uitslag is: onze zoon

 

Fender

 

 

Gezond en wel met 3600 gram 10 vingers, 10 tenen en de rest is vanochtend dinsdag 11 december 2007 geboren om 07:18 uur. Moeder Susan maakt het net zoals zoonlief erg goed, maar uitgeput en hééél gelukkig. Net zoals ik.

Hierbij de eerste foto’s.    

Liefs Remon, Susan en Fender.

 


laatste nieuws
baby | 10 December 2007 | 18:58:23
 
 
                                                            41 weken en 3 dagen.
                                                  
Het laatste nieuws.
 
 
 
Zondag nacht tussen 12 en 1 uur.
Werd ik wakker van een warm krampachtig gevoel in mijn onderbuik.
 Zodra dat gevoel weg was moest ik gelijk naar het toilet.
 Dit herhaalde zich de hele nacht elk uur.
 Vermoeiend en dus slecht geslapen.
 Vanmorgen tussen 6 en 7 uur.
 Weer naar het toilet en keek nu eens in de pot.
 Ik zag een wolkje van roze stofdeeltjes in een groepje.
 En water in plaats van urine.
 Remon, je moet even kijken.
 Ik pakte een potje en schepte de vloeisof erin.
 Het rook zoet, eigenlijk wel heel erg zoet.
 Het slapen was voorbij,  is het dan nu zo ver.
 We besloten om op de bank met dekentje een film te gaan kijken.
 Ik heb de film misschien 30 minuten mee kunnen pakken en ben in slaap gedommeld.
 Weer wakker geworden van in de onderbuik een warm tot heet gevoel.
 Toch nog even het bed in gedoken en gelukkig nog wat bij kunnen slapen.
 Vandaag hadden we ook een afspraak bij de verloskundige om half 3.
 Zij razend enthousiast: en gaat het vandaag gebeuren?
 Ik vertel het hele verhaal en voor dat ik het wist zat ik met de billen bloot op de bank.
 We gaan even kijken meid of je vliezen gebroken zijn.
 Ga maar even hoesten.
 Ik hoest en pis in mijn broek of was het nou vruchtwater.
 Ik ben vandaag door gewezen naar het ziekenhuis voor een hartscan.
 En een testje of het vruchtwater is.
 Met de baby gaat het goed.
 Het hartje klinkt als een  galopperend paard.
 De test van het vruchtwater is nog niet helemaal zeker en ben naar huis gegaan met een potje.
 Die bewaak ik nu met mijn leven er moet wel wat inkomen behalve urine.
 Morgen neem ik weer contact op met het ziekenhuis en kijken zij, wij, ik en Remon weer verder.
 Misschien beval ik wel vanavond.
 Misschien morgen.
 Misschien nog iets later…
 Het is in ieder geval aan het rommelen.
 Heb onder dit schrijven ook een paar keer moeten zuchten en een korte pauze moeten houden.
 Hmmmmm…!
 Wordt vervolgt

 


De gouden kooi
baby | 07 December 2007 | 10:08:59

                                                            week 41.(grrrr)
 

 

 

 

Nog steeds geen strakke jeans , nog steeds geen leuke hakjes.
 Nog steeds geen fatsoenlijk mode item aan mijn lijf.
 Nog steeds loop ik in die klote zwangerschapsbroek.
 Gympies en een jurkje.
 Weer geen klein lief warm lijfje tegen me aan.
 Weer geen baby klankje hier in huis.
 Weer geen veranderingen en weer geen nieuws.
 Weer een week kansloos voorbij laten gaan.
 Weer een week telefoon met als antwoord
 Jammer maar helaas, volgende keer beter.
 Precies vandaag 41 weken verder.
 Zeg ik WEER tegen Remon.
 Gefeliciteerd we zijn weer een weekje sterker en weer een weekje verder.
 Dit ritueel begint me aardig de strot uit te hangen.
 En hoor ook aan mijn stem dat het dit keer monotoon strak en kil is.
 Het klinkt als een gewoonte een moetje.
 Van zo daar zijn we ook weer vanaf.
 Mijn enthousiasme is beneden pijl.
 Het begint hier aardig op de gouden kooi te lijken.
 Gevangen in luxe en gevangen in me eigen krakkemikkige lijf.
 Alles hebben, alles binnen handbereik behalve jou.
 Het wordt tijd baby komt u maar.
 Het wordt tijd baby.
Nu.

 


Boogschutter
baby | 04 December 2007 | 07:55:05

Boogschutter        week 40 en 4 dagen

23 november - 21 december     

De temperamentvolle Boogschutter, een overmoedig kindje

Het kleine Boogschuttertje heeft al heel jong veel ruimte nodig. Papa en mama moeten veel begrip kunnen opbrengen voor de overmoed waarin het kind nog wel eens een foutje maakt, struikel daar niet direct over. Een Boogschutter-kindje zoekt kameraadjes in zijn ouders. Het gaat ook graag met pappie en mammie de frisse lucht in, dus lekker veel met de kinderwagen op pad.

Je moet als ouders van een Boogschutter bijzonder veel uithoudingsvermogen hebben. Wanneer het kindje oud genoeg is om lekker buiten te spelen heeft het veel vriendjes en vriendinnetjes nodig om onvermoeibaar mee te kunnen stoeien en ravotten. Een huis met een tuin, of in ieder geval een speeltuin of park in de buurt is voor dit kindje haast een "must". Dit kind zal in elk geval nooit uitgemaakt worden voor "Couch - potato" en iemand die dat van hem zal proberen te maken krijgt het zwaar te verduren.

Zelfs meiden uit dit Jupiter teken vinden het heerlijk om te voetballen met vriendjes. De jongens vinden het ook weer heerlijk om bijvoorbeeld verstoppertje te spelen met meisjes. Boogschuttertjes staan heel dicht bij de natuur en zijn stapelgek op dieren. Je doet ze geen groter plezier door een viervoeter voor ze aan te schaffen. Dit zal de grootste speelkameraad zijn want hiermee kan het rennen, vliegen, over heggen springen en door de modder rollen. Ze zijn vaak heel sportief aangelegd en zullen al snel bij een sportvereniging willen. Daar kunnen ze hun overmoed afreageren en met vriendjes samen zijn.

Met een Boogschutter-kindje verveel je je nooit. Het wil op lange trektochten door de natuur en op reis en dit alles het liefst met papa en mama. Het kan niet wachten tot het naar school mag, want het is leergierig en wil zich snel ontplooien. Het zal veel moeite kosten het kleintje in zijn kamertje te houden om huiswerk te maken. Want buiten lacht de zon het kind volop toe en dat nodigt uit tot buiten spelen. Waarom kan het huiswerk niet wachten tot het zonnetje is gaan slapen? Toch zal er weinig te klagen zijn over de schoolprestaties van het Boogschuttertje. Dwing het kind nergens toe want dat leidt alleen maar tot koppigheid.

Boogschutter-kinderen proberen al snel onafhankelijk te zijn en vliegen snel het nest uit. Maar blijven altijd gehecht aan het warme nestje waaruit ze komen.


Tijdelijk gesloten
baby | 01 December 2007 | 18:01:03

 
 
Tijdelijk gesloten                   week 40 en 1 dag.
 
 
In verband met een kleine vertraging.
En nog wat lichtelijk op onthoud.
 Zijn wij vanaf 30 november tot en met….? nog steeds gesloten.
 Wij hadden dan ook eigenlijk gehoopt dat we 30 november klaar waren met de grote verbouwing.
 En een feestelijke opening konden geven
 Helaas is ons eind doel nog niet bereikt.
 En zijn we nog steeds bezig met klussen en de laatste loodjes aan het bijschaven.
 Alles moet er natuurlijk tot in de puntjes goed uit zien.
 Ook de hele kleine details.
 Ik houd u op de hoogte wanneer onze deuren open gaan.
 En dan heet ik u van harte welkom onder het genot van
 Beschuit met muisjes en een glaasje champagne.
Onze excuses voor het ongemak.
 
 Remon & Susan

 

 

Home Ontwikkeld door punt.nl gehost door mijndomein.nl| sinds: 2007-10-09