41 weken en 3 dagen.
Het laatste nieuws.
Zondag nacht tussen 12 en 1 uur.
Werd ik wakker van een warm krampachtig gevoel in mijn onderbuik.
Zodra dat gevoel weg was moest ik gelijk naar het toilet.
Dit herhaalde zich de hele nacht elk uur.
Vermoeiend en dus slecht geslapen.
Vanmorgen tussen 6 en 7 uur.
Weer naar het toilet en keek nu eens in de pot.
Ik zag een wolkje van roze stofdeeltjes in een groepje.
En water in plaats van urine.
Remon, je moet even kijken.
Ik pakte een potje en schepte de vloeisof erin.
Het rook zoet, eigenlijk wel heel erg zoet.
Het slapen was voorbij, is het dan nu zo ver.
We besloten om op de bank met dekentje een film te gaan kijken.
Ik heb de film misschien 30 minuten mee kunnen pakken en ben in slaap gedommeld.
Weer wakker geworden van in de onderbuik een warm tot heet gevoel.
Toch nog even het bed in gedoken en gelukkig nog wat bij kunnen slapen.
Vandaag hadden we ook een afspraak bij de verloskundige om half 3.
Zij razend enthousiast: en gaat het vandaag gebeuren?
Ik vertel het hele verhaal en voor dat ik het wist zat ik met de billen bloot op de bank.
We gaan even kijken meid of je vliezen gebroken zijn.
Ga maar even hoesten.
Ik hoest en pis in mijn broek of was het nou vruchtwater.
Ik ben vandaag door gewezen naar het ziekenhuis voor een hartscan.
En een testje of het vruchtwater is.
Met de baby gaat het goed.
Het hartje klinkt als een galopperend paard.
De test van het vruchtwater is nog niet helemaal zeker en ben naar huis gegaan met een potje.
Die bewaak ik nu met mijn leven er moet wel wat inkomen behalve urine.
Morgen neem ik weer contact op met het ziekenhuis en kijken zij, wij, ik en Remon weer verder.
Misschien beval ik wel vanavond.
Misschien morgen.
Misschien nog iets later…
Het is in ieder geval aan het rommelen.
Heb onder dit schrijven ook een paar keer moeten zuchten en een korte pauze moeten houden.
Hmmmmm…!